IFK: Aniołowie z miasta Gotów
Idrottsföreningen Kamraterna Göteborg – bo tak brzmi pełna nazwa naszych rywali w II rundzie eliminacji do Ligi Europejskiej – powstał w 1904 r. W sumie 18 razy sięgnęli oni po mistrzostwo Szwecji. Siedmiokrotnie wywalczyli krajowy puchar, ostatnio w maju tego roku. Ponadto są jedynym klubem ze Skandynawii, który triumfował w europejskich pucharach: w latach 1982 i 1987 sięgnęli po Puchar UEFA.
Barwy klubowe – biało-niebieskie. Przydomki: Anioły, Kamaradzi. Stadion Gamla Ullevi (Stare Ullevi) wybudowano w miejscu starego obiektu o tej samej nazwie i oddano do użytku przed 6 laty. Historyczne trybuny powstały niemal wiek temu. Po rekonstrukcji piłkarzy IFK może oglądać 18.416 widzów, a przebudowa kosztowała według szacunków w przeliczeniu około 150 milionów złotych. Nieopodal położony jest Nya Ullevi – 40-tysięcznik postawiony z okazji mistrzostw świata w 1958 r., na którym rozegrano między innymi finał Euro 1992. Do dziś organizowane są na nim koncerty i zawody żużlowe.
Tuż po mundialu na szwedzkich boiskach gracze IFK zadebiutowali w europejskich pucharach. Długo nie notowali w nich jednak żadnych wartościowych wyników. Dość powiedzieć, że w 1970 r. jako mistrzowie kraju przegrali u siebie z Legią Warszawa 0:4, a wkrótce spadli z ligi na długich 6 sezonów. Po tej banicji klubowa historia nabrała jednak rozpędu.
W 1979 r. po raz pierwszy sięgnęli po Puchar Szwecji, po czym dotarli do ćwierćfinału Pucharu Zdobywców Pucharów odpadając z Arsenalem Londyn. Jeszcze lepiej wypadli 2 sezony później w Pucharze UEFA. Po przejściu Haki Valkeakoski, Sturmu Graz, Dinama Bukareszt, Valencii, Kaiserslautern awansowali do finału tych rozgrywek. W decydującym dwumeczu zmierzyli się z faworyzowanym HSV i odnieśli 2 zwycięstwa: 1:0 u siebie i 3:0 w hamburskim rewanżu!
Co ciekawe, nie było im dane obronić tego tytułu, bo ponownie wygrali pucharowe zmagania w Szwecji. Z kolei jesienią zgarnęli po 13-letniej przerwie mistrzostwo. Przez półtorej dekady uzbierali ich w sumie 10. W Pucharze Mistrzów odpadali między innymi w 1/4 finału z Panathinaikosem i Steauą Bukareszt, a w 1/2 z Barceloną, którą u siebie rozgromili 3:0, by w Katalonii roztrwonić przewagę i odpaść po rzutach karnych.
W 1985 r. ulegli w finale play-offów, ale dzięki temu ponowanie mogli wystartować w Pucharze UEFA. Tu w pokonanym polu zostawili Sigmę Ołomuniec, Stahl Brandenburg, Gent, Inter Mediolan, Tirol Innsbruck, by w finale okazać się lepszym od dobrze nam znanego rywala ze Szkocji, Dundee United (1:0 i 1:1).
W pierwszej edycji Ligi Mistrzów wyeliminowali w ostatniej fazie kwalifikacji Lecha Poznań, by w grupie zająć 2. miejsce za włoskim Milanem, a przed Porto i Eindhoven. Włosi weszli od razu do finału. Prawdziwą rewelacją byli 2 lata później, kiedy to wyprzedzili w rozgrywkach grupowych zarówno Barcelonę, jak i Manchester United, a w ćwierćfinale ulegli bramkami na wyjeździe Bayernowi Monachium.
W Champions League wystąpili jeszcze dwukrotnie (a raz drogę zagrodziła im Legia), ale już w roli dostarczycieli punktów. Później osunęli się w przeciętność. W 2002 r. ligowy byt uratowali dopiero po barażach. Ostatnie mistrzostwo zdobyli 8 lat temu. W Europie odpadali z przeciwnikami ze Słowacji, Irlandii czy Mołdawii. Na własnym boisku nie strzelili gola w 4 poprzednich meczach, w tym luksemburską Folą Esch.
Nadzieję na lepsze czasy przyniosły im ostatnie miesiące. Jesienią zakończyli sezon na 2. miejscu, w maju dorzucili do tego Puchar Szwecji, zaś w lidze okupują pozycję lidera. Przegrali do tej pory tylko u siebie z Malmö i stracili zaledwie 7 bramek w 14 spotkaniach.