Chłodnym okiem: Czołówka z problemami
Wyraźnie ukształtowała się ligowa czołówka, którą tworzy pięć klubów. Cieszy, że wśród nich – mimo zawirowań organizacyjnych i sportowych – jest Śląsk Wrocław. I tak powinno zostać, co w przypadku mistrza Polski nie jest regułą. Na przykład Wisła – po dwóch ostatnich tytułach krakowianie kolejny sezon kończyli w środku stawki. Tak po prawdzie, w naszym kraju mistrzostwo odbija się czkawką każdemu. Wrocławiowi wcale lżej nie było, ale o dziwo wynik sportowy nie eliminuje WKS-u z walki o czołowe lokaty. Do gry o podium może się jeszcze włączyć Ruch Chorzów, który by na nim był, gdyby liczenie punktów zaczęło się od momentu objęcia drużyny przez Jacka Zielińskiego.
Dziwne by to było, gdyby nie doszło do przetasowań. Rok temu w czubie była Korona Kielce, która dostała zapowiadanej zadyszki. Co da się przewidzieć teraz? Niewiele, bo każdy zespół, mimo dosyć regularnego punktowania, ma słabe strony. Nawet Legia, która troszkę odskoczyła. Warszawianie straszą niefrasobliwą obroną, nie mniej dziurawą ma Śląsk. Mistrzowi brakuje też goleadora, z podobnym problemem zmaga się Lech. Komfort z przodu czują za to w Górniku oraz Polonii i to właśnie te drużyny zbierają największe pochwały – za punkty i za styl.
Tylko co będzie, jeśli zimą Górnik straci Milika i Nakoulmę? Owszem, to znakomity kolektyw, nie zespół jednego czy dwóch piłkarzy, ale taki Oziębała ich nie zastąpi. Górnik pozostanie dobry, ale o tytuł nie powalczy. Polonia też ma młodych i utalentowanych. O ofertach dla nikt jeszcze nie mówi, ale z Milikiem dwa miesiące temu było podobnie. Poza tym, Polonia ma elektrycznych bramkarzy. Wyprzedaży liderów nie będzie w Legii, Lechu czy Śląsku. Odejście rezerwowego Michała Żyro niczego nie zmieni. A co się stanie we Wrocławiu? Zespół jest zaawansowany wiekowo, dlatego nasi piłkarze nie są w cenie. Jeśli do czegoś dojdzie, to do czyszczenia składu.