Międzynarodowe posiłki

Ten pierwszy to wychowanek Bałtyku Koszalin. W styczniu skończy 21 lat. W tym samym klubie karierę zaczynał Sebastian Mila. Pawłowski zadebiutował w ekstraklasie w barwach Lechii Gdańsk w 2011 roku. Nie puścił wówczas gola w swoich trzech premierowych występach, a pokonany został dopiero po upływie 321 minut przez... Johana Voskampa na wrocławskim Stadionie Miejskim. Był to historyczny mecz na nowootwartym obiekcie Śląska, który gospodarze wygrali 1:0. Przy golu Holendra gdańszczanie domagali się odgwizdania faulu na... swoim golkiperze.

Po zaledwie roku udanych występów na najwyższym szczeblu rozgrywkowym w Polsce bramkarz ten został kupiony za dwa miliony złotych przez włoskie Udinese. Jednak ani w tej drużynie, ani na wypożyczeniu w grającej w Serie B Latinie, nie zdołał wywalczyć sobie miejsca w składzie. Nie doczekał się nawet debiutu. W tym czasie zasłynął jedynie z wywiadu udzielonego klubowej telewizji. Wydukał w nim między innymi po angielsku zdanie, które stało się hitem internetu: "we will say what time will tell".

Często jego umiejętności sprawdzali selekcjonerzy młodzieżowych reprezentacji, od U17 do U21. Dobrze go zna również prezes Śląska, Paweł Żelem, który tę samą funkcję sprawował wcześniej w Lechii.

Obecnie wrocławianie mają aż trzech golkiperów, w tym dwóch o uznanej renomie w naszej lidze. Nie oznacza to, że nie mają kłopotów z obsadą tej pozycji. Rafał Gikiewicz jest bowiem skłócony z drużyną, a Marianowi Kelemenowi w czerwcu kończy się kontakt. Pozostaje młody zdolny Jakub Wrąbel, który już ćwiczy z bardziej doświadczonymi kolegami, lecz nie dostał dotąd szansy pokazania się w meczu. Wydaje się więc, że Pawłowski miałby duże szanse na regularne granie.

Marco Paixão należy do najskuteczniejszych napastników ekstraklasy. Jesienią strzelił 10 bramek w lidze, zaś łącznie aż 16 dla Śląska. Być może wiosną wesprze go jego brat bliźniak, Flávio. Ten 29-letni ofensywny gracz już latem miał trafić do Wrocławia. Trenował nawet z zespołem Stanislava Levego, więc czeski szkoleniowiec zdążył go już dobrze poznać.

Według różnych wersji pół roku temu zadecydowały problemy z rozwiązaniem kontraktu zawartego z irańskim Traktorem Sazi Tebryz lub różnice zdań na temat umowy pomiędzy zawodnikiem a wrocławskim klubem. Śląsk twierdzi, że wcześniej nie otrzymał certyfikatu piłkarza. Tymczasem sam Portugalczyk w wywiadzie dla portalu Weszło nadmienił, że nie dogadał się z wrocławianami w kwestiach finansowych. Flávio może grać jako skrzydłowy lub napastnik. Czyli na pozycjach, na których trener Levy poszukuje wzmocnień.

Aby jako drugi z portugalskich braci wzmocnił WKS, musi jeszcze tylko przejść testy medyczne. Co prawda wciąż ma ważny przez pół roku kontrakt z irańczykami, lecz chce go zerwać.

Tom Hateley to z kolei syn Marka - słynnego reprezentanta Anglii, zawodnika między innymi włoskiego Milanu, Glasgow Rangers czy Monaco. Właśnie w księstwie urodził się piłkarz, którego testować będą wrocławianie. Jego kariera nie jest jednak tak efektowna jak ojca, który może się pochwalić nawet bramką w towarzyskim spotkaniu z Brazylią (2:0 w 1984 r.).

Znanym futbolistą był także dziadek Toma – Tony. Senior rodu był niezwykle skutecznym snajperem i często zmieniał kluby za rekordowe sumy. W angielskiej ekstraklasie zaliczył występy dla Notts County, Aston Villi, Chelsea, Liverpoolu i Coventry. Menedżerowie The Blues i The Reds bili klubowe rekordy sumy odstępnego kupując tego napastnika za... 100 tysięcy funtów.

Najmłodszy Hateley ma 24 lata, przez ostatnie 4 sezony występował w Motherwell. Jego największym sukcesem jest wicemistrzostwo Szkocji sprzed półtora roku. Drużyna odpadła wówczas w eliminacjach do Ligi Mistrzów z Panathinaikosem (0:2 i 0:3). Latem zawodnik ten nie przedłużył umowy i dopiero we wrześniu znalazł sobie nowego pracodawcę - angielski Tranmere Rovers, broniący się przed spadkiem z League One (trzeci szczebel). Obecnie jest wolnym graczem.

Z występów w szkockiej lidze z pewnością kojarzą go portugalscy bliźniacy – obaj w tym samym czasie bronili barw rywala zza miedzy, Hamiltonu. W przeciwieństwie do nich Hateley jest raczej graczem defensywnym. Grywa na boku obrony lub na pozycji defensywnego pomocnika, uważany za specjalistę od wykonywania stałych fragmentów gry.