Przedstawiamy rywala: Sześć awansów w 15 lat

Nasi dzisiejsi rywale 12 stycznia zagrali na remis z silną turecką drużyną. Obie bramki dla Ukraińców strzelił Jewhen Morozenko. Przedwczoraj z kolei trener Wiaczesław Hrozny sprawdził aż 21 zawodników w przegranej potyczce z kazachską drużyną do lat 21. Dublet dla użhorodzian tym razem zaliczył Dmytro Truchin. Na zakończenie pobytu nad Morzem Śródziemnym mają zaplanowaną jeszcze grę z rosyjskim Spartakiem Nalczyk.

W składzie roi się od zagranicznych futbolistów, ale nie są to nazwiska z pierwszych stron gazet. Wyjątkiem jest nowy nabytek, 35-letni Maksym Szackich – były piłkarz Dynama Kijów i reprezentacji Uzbekistanu. Bogatą karierę ma za sobą także Rumun Marius Niculae, uczestnik Euro 2008.

Prócz nich zaciekawić może jeszcze Damien Le Tallec, który swego czasu zaliczył wiele występów w juniorskich kadrach Francji. Jego brat Anthony ma zaś na koncie epizod w drodze Liverpoolu po zwycięstwo w Lidze Mistrzów w 2005 r.

Howerła to klub od ponad dekady balansujący pomiędzy najwyższą klasą rozgrywkową na Ukrainie i zapleczem tamtejszej Premier Lihy. W minionych 15 sezonach aż sześciokrotnie w Użhorodzie świętowano awans. Tylko raz udało im się utrzymać w ekstraklasie w sportowej walce – było to w roku 2005.

Pod nazwą Spartak drużynę tę założono w 1946 r., a więc tuż po drugiej wojnie światowej. W jej wyniku Ruś Zakarpacka została zajęta przez Związek Radziecki. W okresie międzywojennym w mieście funkcjonował zespół Rusi (od 1939 w węgierskiej pisowni Rusj). Po 15 latach istnienia klub został przemianowany na Wierchowinę, zaś dekadę później przyjął obecną nazwę. Potem jeszcze zmieniono ją na Zakarpattia oraz kilka razy żonglowano dotychczasowymi mianami. Do Howerły powrócono na starcie poprzedniego sezonu.

Drużyna współtworzyła w 1992 r. drugą ligę w niepodległej Ukrainie. Odtąd tylko rok spędziła poniżej tego poziomu rozgrywek (1998/99), ale krótko później rozpoczął się najlepszy okres w historii użhorodzkiego futbolu.

Przed 13 laty Zakarpattia dała się wyprzedzić jedynie rezerwom kijowskiego Dynama i pierwszy raz w dziejach awansowała do grona najlepszych. Debiutancki rok nie był udany. Jedenastka z Użhorodu zajęła ostatnią pozycję i została zdegradowana. Nieco lepiej wiodło jej się Pucharze Ukrainy, w którym jedyny raz dotarła do ćwierćfinału.

Po dwuletniej kwarantannie drużyna powróciła na najwyższy poziom i tym razem uratowała ligowy byt plasując się na 12. pozycji. Do dziś jest to największy sukces klubu i jedyny przypadek, kiedy udało mu się nie spaść z Premier Lihy.

Następne 5 lat to najbardziej niestabilny okres. Każdy sezon przynosił degradację lub awans. W 2006 zespół opuścił elitę z najgorszym bilansem w dotychczasowym startach w ukraińskiej ekstraklasie: tylko 3 zwycięstwa i zaledwie 15 punktów. Seria została przerwana 3 sezony temu, gdy drużynie nie udało się odzyskać miejsca na salonach. Stało się to dopiero za drugim podejściem.

Choć zderzenie z pierwszoligową rzeczywistością w poprzednich rozgrywkach znów było bolesne, tym razem zajęcie ostatniej lokaty nie oznaczało spadku. Wszystko dlatego, że z ligi wyrzucono Krywbas Krzywy Róg, zaś czołowym przedstawicielom drugiej dywizji odmówiono przyznania licencji.

Jesienią Howerla spisywała się już przyzwoicie. W 18 spotkaniach zdobyła 17 punktów i zajmuje 4. miejsce od końca. Trenerem użhorodzian od czerwca ubiegłego roku jest Hrozny, znany głównie z pracy w klubach ukraińskich i rosyjskich.

Howerła Użgorod
sezony w ekstraklasie
2001/02 14. miejsce (na 14 drużyn)
2004/05 12 (na 16)
2005/06 16
2007/08 16
2009/10 16
2012/13 15
2013/14 13 (na półmetku)