Paulina Cieślik: Chcę zarażać ludzi miłością do Śląska

Trzy ostatnie wyniki Śląska?
Ostatni wyjazdowy – wygrana 2:1 w Bielsku, przedostatni na naszym stadionie 3:1 – byłam na nim. A trzeci od końca? W Kielcach. 1:1? Strzelam, bo nie pamiętam.

Potrafisz wymienić cały skład?
Nie, aż tak dobra nie jestem (śmiech).

Ale byłaś na ostatnich meczach?
Byłam, byłam. Ostatnie transfery są jak najbardziej trafione. Mam nadzieję, że skończymy rozgrywki grupy spadkowej na pierwszym miejscu. Wszystko na to wskazuje. Oby tak dalej i obyśmy byli w tej grupie po raz ostatni. Jeżeli chodzi o atmosferę na stadionie, chciałabym zarażać więcej osób miłością do sportu, do piłki nożnej, do Śląska, aby ten obiekt był zawsze wypełniony.

Czy teraz na meczach pojawia się więcej kobiet niż kiedyś?
Z mojego doświadczenia wynika, że jest z tym różnie. Znam dziewczyny, które – można powiedzieć – oddają życie za klub. Które jeżdżą na każdy mecz i są w Młynie. Sama nieraz tam byłam. To zupełnie inne doświadczenie niż oglądanie z innych sektorów. Tam się kibicuje od pierwszej minuty do końca spotkania przez pełne 90 minut. To bardzo wymagające.

Ale chyba coraz więcej jest pań na trybunach. Też mężczyźni je do tego przymuszają. Podczas oglądania transmisji w telewizji kobiety też są do tego zmuszone. Bo albo wyjdą z domu albo się przyłączą. Efekt jest taki, że powoli, powoli, coraz częściej też zaczynają się tym interesować i chodzić na stadion.

Czy to jedyny sposób, żeby wyciągnąć kobietę na stadion?
Oczywiście, że nie. Myślę, że też same z siebie potrafią pójść. Natalia Siwiec podczas mistrzostw Europy w Polsce dała mocnego kopa do tego. Sama była na stadionie i dzięki niej potem również wiele innych kobiet zaczęło się interesować piłką nożną, na zasadzie: o, może ja też pójdę.

Ja na ostatnim meczu we Wrocławiu byłam z przyjaciółką, która wcześniej kompletnie nie interesowała się piłką. Przyszła, zobaczyła i mówi: "ale fajnie". To było zupełnie inne doświadczenie. Ona myślała, że to będzie 90 minut, które przesiedzi, nudząc się. Spędzi na facebooku albo zaśnie w trakcie. Świetnie się bawiła i poprosiła mnie, żebym ją wpisała na listę także na kolejne spotkania.

Czym jeszcze można zachęcić te, które nigdy nie były?
Fajnie by było na początku robić jakieś akcje promocyjne. W ubiegłym roku była taka, Śląsk organizował na Dzień Kobiet. Już nie pamiętam, czy to były darmowe wejścia, czy ze specjalną zniżką. Myślę, że należy to powielać. Jak ogląda się mecz w telewizji, to ma się zupełnie inne odczucia. To byłby taki motor napędowy akcji: dziewczyny, przychodźcie na stadion, dziś macie wstęp za damo, zobaczcie, jak to wygląda od środka. To by je zachęciło do przychodzenia na kolejne mecze.

Skąd się wzięło Twoje zainteresowanie piłką nożną?
Tato od zawsze kibicował. Nie ma syna, ale za to trzy córki. Próbował zarazić każdą z nas. On ogląda każdy mecz w telewizji, czy to mistrzostwa świata czy Europy, czy puchary europejskie. I pamiętam jak dzisiaj finał mundialu w 1998 r. Francja z Brazylią. Leżałam już zaspana na kanapie, a tato mówi do mnie: "patrz, patrz, będzie bramka!" Miałam wtedy 11 lat. Od tamtej pory zapałałam miłością do Zidane`a i zaczęłam oglądać mecze piłki nożnej. Odtąd oglądam każde jedne rozgrywki. Kiedyś kupowałam nawet skarby kibica i wypełniałam całą rozpiskę, każdy wynik.

Masz jakąś ulubioną drużynę?
Hiszpania! Oni od zawsze. Trochę też Portugalia. Póki jeszcze grał Zidane to też Francja. No i wiadomo zawsze się kibicowało Polsce. Ale kiedy już nasi odpadali, to te 3 reprezentacje.

Skąd pochodzisz?
Z okolic Ziębic. Tam mamy dosyć sporą grupę kibiców, którzy prężnie działają, dojeżdżają na wszystkie mecze.

Sama uprawiasz jakiś sport?
W szkole grałam w drużynie piłki ręcznej. Zdobyłyśmy nawet mistrzostwo województwa wałbrzyskiego w ostatnim roku przed jego likwidacją, a w następnym zajęłyśmy trzecie miejsce już w rozgrywkach całego dolnośląskiego.

Kiedy zaczęłaś się interesować Śląskiem?
W sumie to jak przyjechałam do Wrocławia na studia w 2006 r. Organizowałam wtedy konkurs piękności, który też był związany z piłką nożną – Miss Polka. On miał za zadanie zachęcać kobiety do zainteresowania się piłką. Mieliśmy wypromować konkurs jako wybory miss, która też się interesuje piłką nożną. Ja zajmowałam się właśnie promocją konkursu i jej zwyciężczyni, sesjami zdjęciowymi, organizacją fotografa, stadionu, wizażystki.
Zaczęłam wtedy współpracować z klubem. Robiliśmy zdjęcia na stadionie, fotki dziewczyn w barwach Śląska. Tym samym zaczęłam chodzić na mecze. Nie byłam może takim wielkim fanatykiem, który chodzi na każde spotkanie, średnio może byłam na co piątym. Ostatnio oglądam jednak większość spotkań. Na meczu wyjazdowym jeszcze nie byłam.

Skąd się dowiedziałaś o Ekstrafance?
Śledzę fanpage Śląska na facebooku. Wpadł mi w oko artykuł o tym. Lubię urozmaicać sobie wolne chwile i lubię też konkursy. Stwierdziłam: czemu nie. Lubię piłkę nożną, więc: a nuż się uda.

Ile miałaś kontrkandydatek we Wrocławiu?
Było nas chyba 11. Brała udział między innymi też moja znajoma. Ja zakwalifikowałam się do ogólnopolskiego konkursu.

Jak wygląda teraz Twój terminarz?
Głosowanie będzie do 5 maja na stronie Ekstraklasy. Tam są zdjęcia wszystkich kandydatek. Trzeba wybrać klub i oddać głos. Nie miałam okazji jeszcze poznać rywalek. Jedynie na Instagramie lajkujemy nawzajem swoje zdjęcia. Wszystko w atmosferze przyjacielskiej. Są dwie, które mi się podobają, ale nie będę zdradzać, które.
Wszystkie powinnyśmy być na każdym meczu domowym w tym czasie, ubrane w barwy swojego zespołu. Klubowy fotograf ma za zadanie wyłapać mnie na trybunie, poza tym zrobić sesję zdjęciową.

Podczas kończącej sezon gali wręczania nagród ekstraklasy dziewczyna, która zdobędzie tytuł najpiękniejszej, pojedzie do Warszawy. Będzie pomagać przy wręczaniu statuetek.

Myślisz o jakiejś karierze modelki?
Jeżeli coś się wydarzy po drodze, to jak najbardziej będę z tego zadowolona. Ale raczej traktuję to jako zabawę i mam nadzieję, że będę godnie reprezentować mój klub. Zawodowo pracuję w biurze. W wolnych chwilach organizuję też pracę hostess, ale to zajęcie dorywcze.

Czego Ci życzyć na koniec?
Wygranej. Po to się bierze udział w takich konkursach, żeby wygrać. Oczywiście jest to fajna zabawa, ale najmilszym zwieńczeniem zawsze jest zajęcie pierwszwego miejsca.