Rafał Grodzicki: Ze Śląskiem będzie trudniej niż z Legią

W poprzedniej kolejce ligowej, Ruch jak się odgrażał tak zrobił. Od pierwszych minut spotkania w Warszawie widać było ogromną determinację i odwagę. Postawiliście wszystko na jedną kartę i wygraliście 3:1.

Zgadza się, zagraliśmy odważnie. Zwycięstwo z Legią przywróciło nam wiarę w to, że jesteśmy dobrą drużyną, że jesteśmy w stanie wygrać z każdym w tej lidze. Mamy wartościowych zawodników, ta wygrana na pewno zmotywowała nas dodatkowo do dalszej pracy.

Zanim przyjechaliście na Łazienkowską, to Legia straciła tam trzy bramki w meczu z...Realem Madryt. Nastroje w drużynie po takim spotkaniu muszą być pozytywne.

Nasze nastawienie jest bardzo dobre. Myślę, że od nowa zbudowaliśmy wokół siebie otoczkę, że jesteśmy mocną drużyną. Niektórzy niepotrzebnie zbyt wcześnie nas skreślili, wydając werdykt, że Ruch na pewno spadnie z ligi.

Teraz czeka was trudne spotkanie, bo Śląsk też wreszcie poczuł, że może zacząć zwyciężać. Oglądaliście ostatni występ waszego najbliższego rywala?

Widzieliśmy już urywki z tego pojedynku, odprawę będziemy mieli w najbliższych dniach. Mecz ze Śląskiem będzie dużo trudniejszy niż ten z Legią. Musimy zagrać o wiele lepszą piłkę niż na Łazienkowskiej, żeby wygrać.

Trener Fornalik opracował już taktykę na poniedziałkowe spotkanie? W rundzie jesiennej pokonaliście Śląsk na wyjeździe 2:1.

Jesteśmy nakierowani na to, co chcielibyśmy zagrać. Mamy świadomość tego, jak się prezentuje nasz najbliższy rywal. Od poprzedniej rundy trochę się pozmieniało, bo we Wrocławiu jest nowy trener, Śląsk gra inną piłkę. W pewnym sensie ostatnie spotkanie z WKS-em jest dla nas jakimś punktem zaczepienia, bo podyktowaliśmy wówczas swoje tempo, co przełożyło się na punkty.

We Wrocławiu dwa gole Piotra Ćwielonga po asystach Patryka Lipskiego dały wam wygraną. W zespole doświadczenie starszych zawodników przenika się ze świeżością gry młodych. Czy Pan jako kapitan udziela wskazówek młodzieży?

U nas w drużynie najstarszym zawodnikiem jest Łukasz Surma, który ma ogromny bagaż doświadczeń. To on gra w środku pomocy, więc jest bliżej tych zawodników, którzy są odpowiedzialni za kreowanie sytuacji, strzelanie bramek. Myślę, że jest dużym autorytetem i ci chłopcy go słuchają. Ja też od czasu do czasu staram się pomóc, jak mogę. Ruch jest zbudowany w większości z młodych piłkarzy, więc my bardziej doświadczeni podpowiadamy im.

Patryk Lipski i Łukasz Moneta to zawodnicy Ruchu, którzy być może znajdą się w kadrze na młodzieżowe Mistrzostwa Europy U-21. Jak Pan ocenia ich szanse gry na tym turnieju?

Bardzo mocno trzymam kciuki za tych chłopaków, aby znaleźli się w reprezentacji do lat 21. Mam nadzieję, że będzie ich, co najmniej czterech lub pięciu. Poza wyżej wymienionymi jest jeszcze Kamil Mazek, Jarosław Niezgoda i Michał Helik. Wierzę, że ten sezon będzie ostatecznie dobry dla Ruchu i utrzymamy się w lidze, a młodzi zawodnicy zagrają w turnieju.

Wracając do starcia ze Śląskiem: Z punktu widzenia obrońcy, jak Pan myśli, który zawodnik WKS-u może być najgroźniejszy pod waszą bramką?

Wypadałoby powiedzieć o napastnikach. Jest Kamil Biliński, jest też nowy zawodnik w drużynie na tej pozycji, Łukasz Zwoliński. Jako środkowy obrońca powinienem mieć ich na uwadze, ale jest też kilku innych piłkarzy, którzy potrafią wygrywać pojedynki 1 na 1. Wymieniłbym tu Łukasza Madeja i Roberta Picha. Piotr Celeban jest groźny przy stałych fragmentach gry.

Do Chorzowa przyjedzie drużyna, w której barwach wystąpił Pan 52 razy. Na koncie dwie bramki strzelone dla Śląska. Czy są jakieś sentymenty, gdy się gra przeciwko swoim dawnym kolegom z zespołu?

Myślę, że tak, bo kilku chłopaków, z którymi miałem okazję grać zostało w drużynie. W sztabie medycznym również są moi znajomi. W klubie nadal pracują osoby, których udało mi się poznać. Mam sentyment do tego klubu. We Wrocławiu spędziłem 2,5 roku i skłamałbym, gdybym powiedział, że Śląsk jest mi obojętny. Śledzę wyniki zespołu, jestem na bieżąco z tym, co się tam dzieje.

Zawodnicy mają różne początki w nowych klubach. Ale debiut w Śląsku chyba zapamięta Pan najbardziej - kwalifikacje do Ligi Mistrzów dwumecz z Budućnost Podgorica.

Zgadza się, zapamiętam. Debiutowałem w tym drugim meczu z drużyną z Czarnogóry, bo w pierwszym pauzowałem za kartki. To drugie spotkanie przegraliśmy u siebie, na szczęście tylko 0:1. To były ciężkie chwile dla Śląska, bo nie prezentowaliśmy się na początku tamtego sezonu zbyt dobrze i dużo było takich wpadek. Ostatecznie pozbieraliśmy się i na koniec zajęliśmy trzecie miejsce w lidze.

Trenera Oresta Lenczyka zna Pan bardzo dobrze. Najpierw wprowadził Pana do zespołu w GKS-ie Bełchatów, potem pracowaliście razem w Śląsku. Jak Pan wspomina trenera?

To nie jeste tajemnicą, że bardzo dużo zawdzięczam trenerowi Lenczykowi. Dzięki niemu zadebiutowałem w Ekstraklasie, w drużynie z Bełchatowa. Za jego kadencji przeszedłem z Ruchu do Śląska. Bardzo pozytywne wspomnienia mam z trenerem, bo jest specyficzną postacią. Pamiętam, jak w Bełchatowie wycisnął z drużyny bardzo dużo i zdobyliśmy wicemistrzostwo Polski. Ze Śląskiem też odniósł sukces - mistrzostwo Polski. Z trenerem Lenczykiem miałem dobry kontakt też poza boiskiem.

30 czerwca kończy się Panu kontrakt. Czy były już jakieś rozmowy w tej sprawie?

Na dzień dzisiejszy nie. Ze względu na to, że wszyscy żyjemy tym, aby pozostać w lidze. Myślę, że jeśli zrealizujemy nasze założenia, to znajdzie się czas na rozmowę o kontrakcie.

Gdyby miał Pan wybór przejścia do innego klubu, to jaki obrałby Pan kierunek?

Chciałbym zostać w Ruchu i tutaj kontynuować swoją przygodę, ale nie wiem, jaki scenariusz życie napisze. Moim marzeniem jest zagrać w Ekstraklasie w barwach Cracovii. Czy to się uda? Nie wiem, to jest moje marzenie, a w marzenia trzeba wierzyć.