Chłodnym okiem: Półmetek

Te rezultaty da się jednak na chłopski rozum jakoś uzasadnić. Piast osiągnął wcześniej wynik ponad stan, lecz zamiast się wzmocnić, sprzedał najlepszego napastnika, a sprowadził odpady z Lubina. Jagiellonia była w dołku już jesienią, a nowy trener nie jest tak skuteczny jak był w Warszawie. Lechia ma od zawsze problem z grą na własnym stadionie, a do tego utalentowaną, lecz chimeryczną młodzież. W Lubinie też standard – jesień do bani. I rzut oka na górę. Pogoń była mierna, póki nie było Robaka, a Wdowczyk nie odcisnął na niej swojego piętna. Cracovia odkurzyła innego napastnika, Dawida Nowaka, a jej właściciel wytrzymał ciśnienie i nie zwolnił trenera Stawowego, tego samego, który osiem lat wcześniej z tą drużyną, wówczas też beniaminkiem, skończył ligę na piątym miejscu. No i Ruch, w którym zadziałał efekt słowackiej miotły. Ale nie tylko o Kociana tu chodzi: na Cichej posiedli umiejętność wdrapywania się nawet na podium – ze skromnym budżetem i przeciętnymi grajkami.

Ważne jednak – zupełnie na poważnie – żeby plusy nie przysłoniły minusów. Bo takie są w każdym zespole – od Legii po Podbeskidzie. I to widać niemal w każdej kolejce, ale w ostatnich szczególnie. Czyżby miało dojść wkrótce do upadków i metamorfoz, choćby jak ta z udziałem Ruchu? Nagle przecież Pogoń beznadziejnie kopie na boisku w Łodzi, Cracovia zbiera cięgi od rozbitej Korony, na sinusoidę wpada też Śląsk. A Górale z Bielska po laniu 0:4 wspinają się na wyżyny i wręcz demolują Wiślaków, na szczęście krakusów poza jednym – Miśkiewiczem. Podbeskidzie w pierwszej ósemce – brzmi to nieprawdopodobnie, ale w tej lidze do kwietnia wiele się może jeszcze zmienić.